Miyomların kesin nedeni bilinmemekle beraber, östrojenin (kadınlık hormonu) miyomların büyümesine yol açtığı düşünülmektedir. Gebelik sırasında daha fazla östrojen salındığından miyomlarda büyüme görülür. Menapoz döneminde ise östrojen düzeyi azalır ve myomlarda küçülme görülür. Ailesinde özellikle anne ve anneannesinde miyom olan kişilerde myom gelişme şansı fazladır. 

Miyomlar genellikle rahimde, nadiren de rahim boynunda görülür. Miyomlar subseröz (rahimin dış tabakasında), intramural (rahimin orta tabakasında) ve submüköz (rahimin iç tabakasında) olabilir.
Bulgular

Birçok miyom hiç bulgu vermez. Hastaların üçte birinde anormal vajinal kanama, basınç hissi, kasık ağrısı yakınmaları vardır. Anormal kanama miyomu olan hastalarda en çok görülen yakınmadır. Büyük miyomlar rahim içinde adet döneminde dökülen yüzeyi arttırdıkları için fazla ve uzun süren adet kanamasına neden olurlar. Miyomların endometriuma (rahimin iç tabakasına) bası yapmasından dolayıda kanamalar görülür. Anormal kanama rahim kanseri gibi nedenlerden de oluşabileceği için hastalara detaylı inceleme yapılmalıdır. Miyomlar hızla büyümeye başladığında, kan akımı yetersiz kalır ve dejenere olarak yok olurlar. Bu gelişme kramp tarzında hissedilen ağrıya neden olur. Büyük miyomlar mesane (idrar torbası), üreter (idrar yolu) ve rektum (makat) gibi organlara bası yaparak çeşitli yakınmalara neden olur. Azalan mesane kapasitesine bağlı olarak idrara sık gitme yakınması olur. Eğer miyoma bağlı bası düzeltilmezse böbrekler zarar görebilir. Rahimin alt bölgesindeki miyomlar kalın barsaklar ve rektuma bası yapar. Böylelikle barsak hareketleri güçleşir, kabızlık ve hemoroidler (basur) oluşabilir. 

Rahim içinde bulunan myomlar kısırlığa neden olabilir. Kısır hastaların % 2-3 ünde kısırlık nedeni myomlardır. Miyomlar endometriumda (rahimin iç tabakası) değişikliklere neden olduğundan, döllenen yumurtaların rahme tutunmasını engelleyebilir. Bunun ötesinde fallop tüplerine bası yaparak, spermin yumurtaya erişmesini ve dolayısı ile döllenmeyi engeller. Miyomlar çıkarıldıktan sonra elde edilen gebelik oranları hasta yaşı, gebeliğe engel olan diğer nedenlerin bulunmasına, yumurtlama durumuna ve tüplerin durumuna bağlı olmasına rağmen genellikle yüksektir.

Miyomu olan kadınlarda düşük oranları %40 gibi yüksek oranlarda olabilir. Döllenme ve döllenen embryoların rahme tutunması gerçekleşse dahi gebelikte artan östrojene (kadınlık hormonu) bağlı olarak dahada büyüyen myomlar düşüklere yol açar. Endometrial doku ve rahmin kanlanmasındaki değişikliklerde erken düşüklere neden olur. Miyomlar ayrıca erken doğumada neden olabilir. 
Miyomlar ve kanser

Miyomu olan hastada kanser gelişme riski (1/10000) onbinde birdir. Özellikle menapozdan sonra miyomlarda ani büyüme görülmesi kanser şüphesini doğurur. Böyle durumlarda rahim çıkarılmalıdır.
Miyom Tedavisi

Tüm miyomların cerrahi ile çıkarılmasına gerek yoktur. Ağrı, basınç hissi, düzensiz ve aşırı kanama yakınmaları olmayan hastaların düzenli kontrolleri yapılarak miyom boyutları takip edilir. İleride gebelik düşünen hastalar veya menapoza girecek hastalar bu şekilde takip edilir. Yakınmalara yol açan ve hızla büyüyen myomlar cerrahi olarak çıkarılmalıdır. Rahim bırakılarak sadece miyomların çıkarıldığı ameliyatlara myomektomi denir. Miyomun yeri ve büyüklüğü cerrahi işlemin tipini belirler. Rahimde yerleşen miyomlar cerrahi histeroskopi ilede çıkarılabilir. Rahme yerleştirilen histeroskop ile sadece rahim içinde yerleşen miyomlar çıkarılır. İşlem basittir ve komplikasyon nadir görülür. Cerrahi laparoskopi rahimin dış duvarında yerleşen miyomların çıkarılması için uygulanabilir. İnce bir kesiden laporoskop ile karın içine girilir, ve miyomlar çıkarılır. Hastalar genellikle iki gün içinde iyileşir. Miyomlar çok büyük veya çok sayıda ise diğer yöntemelere göre daha büyük bir girişim olan laparatomi uygulanabilir. Hastanın cerrahiden sonra iyileşmesi dört ila altı haftayı bulur. Laparotomi geçiren hastalar ileride doğum yaparlarsa sezeryan yapılması gerekebilir.